[Rancangan ini mungkin tidak sesuai untuk penonton di bawah 15 tahun]
[Budi bicara penonton adalah dinasihatkan]
[Tahun 2000]
[Episod 13]
Sub bY iQIYI
Oleh == ANANG KASWANDI == Follow My IG @Anang2196_sub_indo
Ayah, Park Do-seong ialah
lelaki yang bunuh perempuan penghantar susu itu, bukan?
Ayah akan penjarakan dia seumur hidup, bukan?
Soo-hyuk, maksud kamu, kamu mahu jadi hakim macam ayah, bukan?
Ya.
Kopi ini ambil masa 12 jam untuk dibuat
sebab cuma setitik air yang jatuh pada satu-satu masa.
Hakim mesti berfikir dengan berhati-hati.
Adakah defendan bersalah seperti yang didakwa?
Adakah mereka layak menerima hukuman mereka?
Adakah hukuman ini tak adil?
Sebab ini kerja manusia, bukan haiwan.
Macam mana kalau Park Do-seong dibebaskan dan bunuh orang lain?
Ayah nampak matanya ketika perbicaraan
dan ayah percayakan manusia.
[Dipenjarakan empat tahun]
Ayah?
[Jam 2 pagi tadi, apabila Park Do-seong, pembunuh penghantar susu,]
[telah dibebaskan, tempat pertama yang dia tuju adalah]
[rumah seorang wanita tua berusia 78 tahun di Sillim-dong.]
[Park membunuh Puan Choi,]
[yang beri keterangan dalam perbicaraannya empat tahun lalu]
[dan juga cucu perempuannya dengan memukul mereka sampai mati.]
[Dia kemudiannya bakar rumah mereka.]
[Cucu perempuannya berusia tiga bulan,]
[dan Park menjelaskan bahawa dia membunuhnya kerana menangis terlalu kuat]
[membuatkan orang ramai marah.]
[Juga dalam perbicaraannya empat tahun lalu,]
[kecelaruan personaliti dan ketagihan alkoholnya]
[diambil kira semasa membuat keputusan akhir]
[yang mana ia mengurangkan hukuman penjaranya kepada empat tahun.]
[Orang ramai berang terhadap Hakim Kim Hyeong-seok]
[yang menjatuhkan hukuman itu.]
[Lemah akal didefinisikan oleh]
[ketidakmampuan seseorang]
[untuk membuat keputusan yang bijak.]
[Dalam kes En. Park, dia dimasukkan ke hospital]
[selama tiga bulan kerana ketagihan alkohol]
[yang mana hakim pernah mengatakan bahawa dia lemah akal.]
[Itu bukan kerja manusia, tapi binatang.]
[Ayah tak patut terlalu lemah dengan]
[binatang berupa manusia itu.]
[Episod 7: Cara Manusia, Cara Haiwan]
Macam mana ayah boleh masih tersenyum?
Saya, yang hidup ini
masih tak boleh maafkan.
["Kebangkitan Semula"]
Polaroid?
Bagi seseorang yang ambil imunosupresan
awak macam tak kisah keimunan awak semakin merosot.
Luka awak dah dijangkiti.
Ia bengkak dan awak demam.
Awak tak ambil antibiotik, bukan?
Saya tak tahu apa nak cakap
apabila pelajar perubatan beritahu saya, profesor fakulti perubatan, begini.
Nampaknya awak pandai jaga orang lain
tapi bukan diri sendiri.
Ini mungkin akan meninggalkan parut yang kekal.
Pastikan awak cuci ia setidaknya sekali seminggu.
Ambil ini. Sapu tiga kali sehari.
Makan ini juga dua kali sehari.
Pastikan awak makan.
Itu padang salji.
Kenapa ada dua orang lelaki saja di situ?
Saya dapat ilham untuk melukisnya selepas lihat
salah satu lukisan Wasiat Lama James Tissot.
Mereka ialah Cain dan Abel.
Saya tak tahu awak dapat ilham daripada Bible juga.
Saya cuma mempunyai sikap ingin tahu.
Dulu datuk saya seorang pastor
dan saya selalu tanya dia.
"Kenapa Tuhan abaikan Cain dan pilih Abel?"
Lagipun, Cain jadi pembunuh pertama manusia.
Tentu dia rasa sangat takut.
Dia pasti sangat menyesal selepas itu
sebab dia tahu yang ayahnya tak tinggalkan dia
dan dia sayangkan adiknya
pada saat dia bunuh Abel.
Awak kasihankan pembunuh itu
dan bukan si mangsa?
Menyesal memang menyakitkan.
Perasaan rindu, penyesalan, kesedihan.
Ada masanya kita dibelenggu dengan semua perasaan itu.
Perasaan menyesal
adalah perasaan yang kita hanya rasa terhadap orang yang kita sayang.
[Saya nak]
[tahu semuanya]
[tentang gadis ini.]
♫ Nasi putih, nasi barli ♫
♫ Nasi dengan telur ikan, nasi bersama daging ♫
Maafkan saya
boleh saya makan susyi gulung macam sebelum ini?
Tentulah!
Lagipun, awak pelajar Sa-bin.
Duduk di sana!
Ia akan dihidangkan sebentar lagi.
Saya baca tentang Profesor Jung dapat pemindahan jantung
daripada banduan akhir.
Betul. Ada banduan akhir
yang bunuh isteri dan anaknya, Kim Sa-yeon.
Dia cuba gantung diri
tapi ayah Sa-bin dah banyak kali selamatkan dia.
Begitulah cara mereka bertemu
dan dia akhirnya berikan jantungnya kepada Sa-bin.
Sa-yeon hanya jumpa Sa-bin sekali sebelum dia mati.
Dengarnya, dia asyik menangis dan kata dia menyesal.
- Baguslah. - Nyawa keluarganya
yang dia rampas dengan membunuh mereka
tak boleh dimaafkan walaupun dijatuhkan hukuman mati.
Betul. Awak lebih tahu.
Awak cari isteri awak dengan pisau di tangan awak
apabila dia curang dengan awak.
Budak ini! Kenapa lambat sangat?
Beri kepada saya.
Sebab itulah saya besarkan Sa-bin
tukarkan lampinnya dan sebagainya sebagai penyesalan.
Itu hal kecil saja.
Saya pernah jadi pengawal lalu lintas
pastikan budak-budak melintas dengan selamat.
Saya juga hadir ke perjumpaan ibu bapa dan guru dia.
Oh, ya. Apabila awak hadir ke perjumpaan itu
awak kumpulkan semua ibu di sana
dan jual barang awak dengan licik.
"Dengan licik"?
Ya, saya sanggup jual apa saja termasuklah nyawa saya.
Kenapa tidak?
Saya perlukan duit agar abang saya dapat tinggal di rumah kebajikan yang bagus.
Saya tak boleh tidur apabila fikir tentang jantung Sa-bin
mungkin akan bermasalah lagi.
Jadi?
Awak ada duitkah?
Awak tak ada apa-apa!
- Tak guna! - Saya ada!
Berapa yang awak perlukan? 20 dolar?
Bulan ini pun saya tak dapat bayar awak, jadi berapa yang awak ada?
[Newstagram]
[Carian]
["Haba Tubuh"]
[Muzium Rangka]
[Mumia Sungai Dong]
[Pereka J]
Kawan saya pereka grafik genius yang
kembalikan wajah orang menggunakan rangka muka.
[Pereka J]
[Gambar baru telah dimuat naik.]
[Wanita gila rangka ini. Hari ini hujung minggu,]
[tapi dia pergi ke JFN.]
[Bila awak nak keluar dengan saya?]
[Tafi Kenyal]
Apa yang awak cari?
Saya tak percaya saya kehilangan diari saya.
- Ia dah hilang. - Diari awak?
Maksud awak, barang analog nombor ke-14 awak?
Saya dah cari di seluruh fakulti, makmal, restoran
dan hospital ayah saya, tapi masih tak jumpa.
Awak ada tinggalkan kad kredit atau apa-apa di dalamnya?
Kenapa pula ada orang nak curi? Ia tak bernilai.
Tunggu saja, ada orang akan jumpa.
Saya rasa macam ditanam hidup-hidup
apabila memikirkan ada orang baca diari saya.
Aduhai.
Teruklah begitu.
- Ya? - Boleh saya tengok mayat hari ini?
"Mayat"?
Saya boleh memerhati tiga kali di Jabatan Forensik Negara, bukan?
Saya rasa hari inilah harinya.
Hari ini?
Ada makmal dibuka pada waktu malam
untuk mayat yang datang dari Busan.
Tapi pukul 11 malam. Awak tak kisah?
Sudah tentu. Jumpa nanti, senior.
["Senior?" Kenapa awak panggil saya begitu?]
Lima tahun lagi, kita akan bekerja bersama di sana.
Maknanya awak jadi senior saya, bukan?
Saya akan bawa snek kegemaran awak.
["Jenis darah, AB."]
[Musim kegemaran, musim bunga."]
["Benda kesukaan, jam pasir dan kompas."]
["Menggunakan telefon 2G hinggalah tahun lepas."]
["Malangnya, buah kegemaran ialah limau gedang."]
["Hilangkan tekanan dengan makan snek tradisional."]
["Tempat kegemaran, Dongmyo."]
["Senarai hajat yang mustahil, menaiki roller-coaster."]
["Bunyi kegemaran, bunyi apabila menulis dengan pen."]
["Lagu kegemaran, 'Dalam Mimpi'."]
["Pujaan saya..."]
Pendakwa Kim Soo-hyuk.
Soo-hyuk, kenapa awak tenung saya begitu?
Kenapa? Awak tak suka?
Tidak.
- Apa kata tukar tiara dengan koronet? - Koronet?
Saya rasa korola pengantin akan nampak cantik pada cik juga.
Bagaimana dengan bunga viscaria atau tulip nuri putih?
Saya nak bunga musim sejuk.
Contohnya orkid cymbidium. Sesuatu yang menggambarkan Krismas.
Tak, saya mahu koronet kosong. Yang ada bunga liar ungu.
Bunga liar? Awak rasa bunga liar sesuai dengan saya?
Awak tahu ada majlis amal dengan orang-orang bidang kehakiman, bukan?
Ya, saya dengar daripada Ketua Cheon.
Awak baliklah dengan mak awak hari ini. Saya perlu kembali ke pejabat.
Tapi hari ini hari Sabtu.
Tolong jaga dia.
Kamu rasa dia nampak macam pengantin yang akan berkahwinkah?
Saya tak peduli. Dia akan jadi milik saya sekarang.
Saya akan buat dia cintakan saya setiap tahun macam ansuran tahunan.
"Cinta"?
Kalau pasangan kamu tak balas cinta kamu
ia cuma satu obsesi.
Ini hidup kamu. Mak yakin kamu boleh uruskan sendiri.
Mak cemburu, bukan?
Mak tak pernah jumpa lelaki
yang buat mak jadi risau, gila dan dahagakan cintanya sepanjang hidup mak.
Mak tak kisah kamu nak tergila-gilakan lelaki
tapi ingat siapa diri kamu.
[Pendakwa Kim, pembunuh Im Hwa-yeong dah ditangkap.]
Awak ingat Heo Do-jin? Sebentar tadi, dia hampir
serang wanita tua di Mapo, tapi dia larikan diri.
Lelaki itu. Heo Do-jin ada
kesan cakar di pergelangan tangan kiri. Nampak macam perempuan cakar dia.
Kami juga jumpa DNA dia di bawah kuku Im Hwa-yeong.
Kuku. DNA Heo Do-jin.
Dia sasarkan orang awam secara rawak sambil mengacu-acukan pisaunya.
Tapi dia letak payung kuning dalam tab mandi wanita itu?
Siapa orangnya? Orang dungu mana yang tangkap Heo Do-jin?
Nama dia Gu Hyeol-gi.
Dia digelarkan Puntianak Gwanik. Awak pernah dengar nama dia?
Dia johan pertandingan seni bela diri campuran
Agensi Polis Kebangsaan.
Jadi dia dinaikkan pangkat sebagai detektif.
[Gu Hyeol-gi]
Aduhai.
Awak tangkap Heo Do-jin?
Awak bertindak sendiri. Saya tak suruh awak tangkap dia.
Ketua Pendakwa Cheon kata awak yang beri arahan.
[Saya tangkap dia selepas terima panggilan.]
Dia kata awak sedang dinilai oleh Hal Ehwal Dalaman
dan awak mungkin mahu berhati-hati.
Jangan buat apa-apa melainkan saya sendiri yang beritahu awak.
Saya akan ke JFN hari ini jam 11 malam. Jadi bawakan saya fail itu.
Bukti yang awak reka.
Pendakwa Kim.
Seo Tae-ha dah dibebaskan.
Awak mesti berhati-hati sekarang.
Dia yang patut berhati-hati. Dia kembali di bawah pemerhatian saya.
Saya akan ukir mesej tuan di perut Kim Soo-hyuk.
Jangan benci musuh awak.
Kalau tak, pertimbangan awak akan terganggu.
Biar dia tahu yang saya dibebaskan hari ini.
Dia mungkin akan
mati di mana-mana atau bila-bila masa. Dia juga tak akan dapat menjangkakannya.
Biar saja dia tahu.
Baik, tuan.
♫ Helo, Kim Soo-hyuk ♫
♫ Awak sihat? ♫
Sangat menyegarkan.
- Awak di mana? - Saya baru nak masuk.
Awak tahu saya tak boleh masuk tanpa pas kakitangan.
Awak di mana?
Saya...
Pendakwa Kim Soo-hyuk?
Sekejap.
Saya akan pergi jumpa awak. Awak di mana?
Saya di tempat letak kereta bawah tanah.
Tidak. Pendakwa Kim!
Helo? Sa-bin?
Awak mengasahnya dengan tajam.
Tutup mulut awak dan tengok baik-baik.
Awak tak nampakkah apa yang menanti awak?
Apa yang awak buat?
Kejar mereka!
Awak siapa?
Saya tak ada urusan dengan awak. Ke tepi.
Hei, sampai bila kamu nak biarkan dia halang saya?
Hei! Tengoklah mata awak. Awak boleh belah seseorang dengan mata awak.
Anggap saja kamu bertuah.
Kalau bukan sebab saya, dia dah cencang kamu hari ini.
Kenapa hidup awak sangat berbahaya?
Awak nampak mata dia?
Dia datang ke sini untuk bunuh awak hari ini.
Kenapa biarkan orang begitu bencikan awak?
Mungkin bukan dia saja yang benci awak.
Awak ada ramai musuh.
Awak fikir awak saja yang dalam bahaya?
Keluarga awak juga akan berada dalam bahaya.
Awak tak ada orang yang awak nak lindungi?
Tolonglah. Kalau awak pendakwa, gunakan undang-undang untuk lawan.
Awak samsengkah? Pakar seni bela diri?
Macam mana awak nak lawan mereka seorang diri?
Saya bukan samseng, tapi saya ada tali pinggang hitam.
Kenapa awak peduli sama ada saya cedera atau tak?
Saya tak suka apabila orang yang saya suka disakiti.
Saya suka awak.
Saya suka awak, jadi awak tak boleh cedera.
Awak luahkan perasaan kepada saya?
Ya.
Saya sedar semasa awak cedera tadi.
Saya tak perlu buat eksperimen.
Saya akan anggap yang saya tak pernah dengar.
Menyukai seseorang adalah kebebasan saya. Suka hati sayalah.
Saya ada tunang.
Awak ada tunang?
Jemputan perkahwinan saya akan siap. Kalau awak nak, saya akan hantar.
Kalau dia tak suka saya, cakap sajalah.
Kenapa dia tolak saya dengan alasan itu?
Jadi kenapa dia guna lampu besar semasa saya nak balik?
Tak. Kenapa dia bahayakan diri untuk selamatkan saya dalam kemalangan kereta?
Adakah itu masuk akal?
Dia akan berkahwin.
Ini dia bukti yang dipalsukan.
Pendakwa Kim, awak tak benarkan orang lain memandu.
Dia ditinggalkan oleh perempuankah? Kenapa bermuram muka?
[Kegembiraan]
["Kardiologi Mudah"]
Dia buat gadis dari kelasnya jatuh dan mati?
Dia juga lukis tentangnya.
Itu pun dia.
Itu dia.
[Universiti Seoyeon]
[Abang saya pelajar perubatan tahun dua di universiti.]
[Saya juga nampak abang saya lakukan pembunuhan lapan tahun lalu.]
[Jong-woo]
[Tahniah sebab jadi tumpuan utama Universiti Seoyeon.]
Saya ada tunang.
Saya tahu. Saya tahulah.
Tapi kenapa saya tak boleh berhenti fikir tentang dia?
Itu Profesor Jung.
Profesor Jung.
Pembunuhan? Masuk akalkah?
- Apa saya nak buat? - Diamlah.
Tak mungkin. Kenapa dengan mata cik?
- Mata cik kena jangkitkah? - Tidak.
Profesor Jung. Perkara ini betul-betul buat saya rasa seram.
Ada pembunuh di fakulti perubatan kita.
- Apa? - Habis heboh dalam media sosial.
Oh, ya. Cik tak ada media sosial.
Ini dia.
"Abang saya pelajar perubatan tahun dua di universiti."
[Saya juga nampak abang saya lakukan pembunuhan lapan tahun lalu.]
[Dia tolak seorang gadis dari kelasnya dari bumbung bangunan terbiar.]
[Dia melukis sambil melihat gadis yang sedang nazak itu.]
[Abang saya pandai melukis.]
[Saya tak akan lupakan abang saya yang saya lihat pada hari itu.]
[Lebih tepat lagi, wajahnya, betul-betul menakutkan.]
[Saya tulis status ini]
[sebab saya takut dia juga akan bunuh saya satu hari nanti.]
[Dia tahu saya nampak pembunuhannya pada hari itu.]
Hei, kalau dia pelajar perubatan tahun dua
maknanya dia 15 tahun pada 8 tahun lalu.
Jadi dia bunuh seorang gadis pada usia 15 tahun?
Bukankah ini macam khabar angin Cheon Jong-beom?
Tak mungkin.
Tapi, bolehkah dia melukis?
- Apa kamu buat di sini? - Hei.
Hei, Jong-beom. Tentu awak tunggu saya semalam.
Maafkan saya. Saya lupa telefon awak semula.
Awak mungkin tak boleh sebab telefon awak ada pada saya.
Oh, ya. Telefon saya.
Di mana awak jumpa?
Saya rasa awak tak cari apabila ia hilang.
Apa?
Kenapa dengan muka awak?
Ini?
Saya akan beritahu kalau awak belanja saya.
Begitu rupanya. Awak masih belum makan?
Baiklah. Mari. Tiba-tiba saya rasa lapar.
Kamu nak ikut?
- Tidak. - Tidak.
Kami nak pergi.
- Jumpa lagi. - Jumpa lagi.
Mari.
Tanyalah saya sekarang kalau awak ada apa-apa soalan.
Tidak. Tiada soalan.
Mari pergi makan.
[Episod 14]
Sebelum ini, awak baca tentang psikopat. Apa pula kali ini?
Cain, apa DNA awak?
MAO-A dikenali sebagai gen psikopat.
Menurut statistik, 1 daripada 1,000 orang dilahirkan
dengan gen MAO-A.
Cain, awak ada gen MAO-A juga?
Awak bercakap dengan siapa?
Baiklah. Saya andaikan dia ada gen psikopat
dan gen itu terbentuk semasa dia berumur 15 tahun.
Sepanjang hidupnya, dia dilabelkan sebagai pesalah muda.
Tapi adik dia beri dia minum sabun.
Kemudian apa? Apa dia akan buat seterusnya?
Pening kepala saya.
Awak tak normal.
[Awak tak normal.]
[Apa yang berlaku? Dia bukan Kristian, tapi dia taasub dengan Cain dan Abel.]
[Mak]
Mak balik ke Korea semalam.
Kamu tahu esok ada majlis mengutip dana, bukan?
Nampaknya kamu tak mahu datang.
- Tapi kalau kamu tak datang... - Saya akan datang, mak. Saya akan pergi.
Okey. Saya akan pakai sut itu.
Jumpa esok, mak.
[Untuk Dunia yang Lebih Baik]
Jong-beom.
Kenapa pintu dia terbuka?
[Nombor ini tak dapat dihubungi. Anda akan disambungkan ke mel suara.]
Dia tak jawab telefon.
[Untuk Dunia yang Lebih Baik]
Mak mahu awak hadiri majlis kutipan dana minggu ini.
["Kenapa Tuhan abaikan Cain dan pilih Abel?"]
Cain jadi pembunuh pertama manusia.
- Bandar Sangpyeong. - Bandar Sangpyeong? Okey.
[Nombor ini tak dapat dihubungi. Anda akan disambungkan ke mel suara.]
Awak nak bantu suami kaya awak jadi ahli kongres?
Dia memaki dan memukul pekerja-pekerjanya.
Ada juga video dia menerima khidmat seksual.
Dia memang banyak bersalah. Awak rasa dia boleh berjaya?
Jong-beom okeykah?
Sebab itulah saya akan pastikan menantu saya menyokong suami saya.
"Menantu"?
Nampaknya Pendakwa Kim belum beritahu awak lagi.
Saya suka sebab dia bukan mulut tempayan.
- Helo, puan. - Lihatlah siapa yang datang.
- Apa khabar? - Ya, awak pula?
Awak memang tak nak jemput saya ke majlis perkahwinan awakkah?
Saya cuba cari masa yang sesuai untuk beritahu tuan.
Maafkan saya, tuan.
Awak tak rasakah awak baru saja menggali kubur sendiri?
Kenapa orang macam awak sanggup buat kerja kotor mereka?
Saya tahu bezakan antara kerja dan keluarga.
[Detektif Ju In-do]
Okey.
Tak mungkin awak ke sini sebagai ahli. Awak ke sini untuk cari rangka?
Helo, Pendakwa Kim.
Boleh saya masuk?
Ada sesuatu yang tak kena?
Saya nak periksa sesuatu.
Sentiasa ada benda yang awak perlu periksa.
Jong-beom.
Tak sangka awak betul-betul datang ke sini.
Awak seorang diri seperti biasa.
Awak tak boleh sesuaikan diri di mana-mana.
Awak akan keseorangan sepanjang hidup awak.
Jadi apa kata awak bunuh diri saja?
Kenapa? Awak tak nak matikah?
Jadi apa kata awak bunuh saja saya?
Yakah?
Tolong!
- Tolong! - Tidak!
Tolong!
- Apa yang berlaku? - Apa yang terjadi?
Cik Jung, bangun. Cik Jung!
[Peliknya.]
[Rasa ini tidak asing langsung.]
- Hyung-bin. - Ha-eun.
[Kenapa saya tak boleh mati?]
[Saya rindukan dia.]
[Saya sangat rindukan dia.]
[Degupan jantung saya.]
[Ia berdegup laju setiap kali saya tengok dia.]
Awak pasti awak tak apa-apa?
Awak tak apa-apa?
Syukurlah.
Nasib baik.
- Jong-woo. - Jong-woo.
- Jong-woo, kamu tak apa-apa? - Awak okey?
Kenapa dengan dia?
- Apa yang berlaku? - Kenapa dengan dia?
- Aduhai. - Jong-woo.
Jong-woo.
Mereka tak apa-apa?
- Aduhai. - Apa yang berlaku?
Awak tak apa-apa? Awak betul-betul okey?
Budak itu... Dia okeykah?
Ya, dia okey. Tapi awak hampir mati.
Kenapa awak cuai sangat?
- Aduhai. - Macam mana dia boleh terjatuh dalam air?
Tak sangka betul.
- Bagaimana mereka boleh jatuh? - Ini tak masuk akal.
- Aduhai. - Saya harap mereka okey.
- Saya pasti mereka tak apa-apa. - Ya, harap begitulah.
Bagaimana mereka boleh jatuh?
- Nasib baik mereka tak apa-apa. - Yalah.
[Cik Jung, bangun.]
[Cik Jung!]
Awak dah sedar?
Tunggu di sini. Saya akan panggil doktor.
Dia cedera disebabkan papan kayu, tapi selain itu
keputusan ujian semuanya normal.
Tapi air dalam paru-parunya boleh menyebabkan masalah
jadi dia patut tinggal di sini malam ini supaya kita boleh perhatikan dia.
Baiklah.
Kami hubungi Dr. Cha ketika dalam perjalanan ke sini.
- Awak dah tahu? - Ya.
Kami akan bantu kamu dengan prosedur masuk ke wad.
Abang kamu selamatkan kamu.
Kamu patut berterima kasih.
Jong-beom.
Awak tahu saya tak pandai berenang.
Kenapa awak umpan saya ke sana?
Awak dah tahu papan kayu itu dah patah, bukan?
Jong-beom.
Pembunuh!
Perlahankan suara kamu. Ini hospital.
Pentingkah semua itu sekarang?
Dia cuba bunuh saya!
- Mak dah suruh kamu senyap. - Benarkah?
Kamu cuba bunuh anak saya?
Saya tutup kematian Im Hwa-yeong. Tak cukupkah?
Ayah pernah terfikir tak yang ia mungkin bukan salah saya?
Apa?
Pernah tak ayah terfikir yang saya bukan
pembunuh Im Hwa-yeong?
Jadi apa kata kamu
tunjukkan pesalah yang sebenar?
Saya akan cakap dengan dia. Dia anak saya.
Saya tak nak cakap apa-apa.
Betulkah kamu cuba bunuh Jong-woo?
Ya.
Mak tanya sekali lagi. Betulkah kamu cuba bunuh anak mak?
Mak kata mak tak kisah kalau saya membunuh.
Mak memang cakap kamu boleh membunuh.
Tapi itu tak bermakna kamu boleh bunuh orang yang dekat dengan mak.
Mak.
- Cakaplah. - Jong-woo mudah jatuh sakit.
Kalau saya mudah jatuh sakit seperti dia
apa yang mak akan buat kepada saya?
Apa?
Kalau saya budak biasa macam Jong-woo
mak akan tinggalkan saya.
[Saya ada di sana.]
[Saya nampak awak juga.]
[Saya tahu apa tanda pengenalan awak.]
Ada orang minta saya beri ini kepada awak.
[Kalau awak nak, saya boleh bunuh dia untuk awak.]
- Saya perlu bercakap dengan awak. - Kita bincang lain kali saja.
Tak, saya nak cakap sekarang.
Bukan semua orang membunuh adik-beradik mereka
tak kira betapa teringinnya mereka rasa nak buat begitu.
Awak nak buktikan yang kami berbeza?
Apa?
Kalau begitu, biar saya tanya awak sesuatu juga.
Kenapa
awak selamatkan Jong-woo?
- Sebab saya tak boleh biarkan ia berlaku. - Apa?
Saya tak boleh biarkan awak jadi pembunuh.
Saya memang dah jadi pembunuh pun.
Saya dah cakap yang saya tak peduli tentang kisah silam awak.
"Kisah silam"?
Saya tetap pembunuh tak kira berapa lama pun masa berlalu.
Saya gagal hari ini.
Tapi suatu hari nanti, saya akan bunuh Jong-woo juga.
Awak tak bunuh dia.
Mujurlah awak tak berjaya.
Kalau saya tak sampai tepat pada masanya
awak akan jadi
orang yang berbeza
berbanding diri awak sekarang.
Saya gembira saya tak terlambat.
Saya gembira
saya halang awak daripada rasa menyesal dengan perbuatan awak.
Awak hanya perlu kalahkan keinginan jahat dalam diri awak.
Saya akan bantu awak menang.
Awak dengar saya main hari ini? Saya main dengan teruk.
Saya dah cakap, jangan main lagi.
Awak pasti awak nak kahwini seseorang dengan tabiat teruk begitu?
Awak boleh baikinya.
Saya tak kisah dengan benda lain. Mari.
Kenapa dengan awak?
Kenapa awak selamatkan dia?
Dua orang lemas.
Tapi kenapa awak pilih dia? Ini sudah kali kedua awak buat.
Saya selamatkan orang yang lebih mustahak. Dia ada sakit jantung.
Awak tahu macam mana awak pandang dia?
Awak tak pernah pandang saya begitu. Bukan
saya tak pernah lihat awak pandang wanita begitu.
Awak masih tak rasional macam budak kecil.
Saya berjanji dengan awak dan diri saya sendiri untuk mengahwini awak.
Dan saya selalu tunaikan janji-janji saya.
Sama ada saya bersemangat atau dingin, beginilah cara saya luahkan perasaan.
Awak ingat tak, Soo-hyuk?
Kali pertama kita berjumpa di konsert Philip Jang.
Kenapa awak setuju apabila saya ajak awak keluar berjanji temu?
Sebab saya cantik?
Jangan bercakap tentang masa lalu. Mari.
Beritahu saya. Kenapa awak setuju?
- Sebab saya suka apa yang awak cakap. - Apa yang saya cakap?
Bukankah Philip Jang sangat seksi?
Jiwa saya dan dia sangat serasi.
Nama sebenar Philip Jang ialah Jang Gi-pyo.
Dia mula ambil dadah semasa dia berusia 17 tahun dan jadi perogol.
Kemudian dia ke luar negara dan kembali sebagai orang yang berbeza.
Semua seniman ada sifat jahat di dalam diri mereka.
Saya mahu berhubung dengan jiwanya, bukan tubuhnya.
Malam ini. Sekarang.
Saya tak mahu tubuh kita serasi. Saya mahu jiwa kita yang serasi.
[Ketika itulah saya jatuh hati.]
[Ketika awak beritahu yang awak mahu berhubung dengan jiwanya, bukan tubuhnya,]
[saya rasa nak jumpa awak sekali lagi.]
[Saya mula rasa ingin tahu tentang awak.]
[Ya, betul.]
Saya sedar ketika awak cedera tadi.
Saya tak perlu buat eksperimen.
Saya boleh nampak.
Saya suka awak.
Saya suka awak, jadi awak tak boleh cedera.
Saya sedar ketika awak cedera tadi.
Saya tak perlu buat eksperimen.
[Awak akan bunuh orang yang awak sayang.]
[Born Again]